• جی‌کامنت فارسی (Jcomments)

    کامپوننت رایگان نظرات جوملا (JComment) نسخه ۲.۳.۰، کامپوننت پیش روی شما کاملترین و حرفه ای ترین کامپوننت ارسال و مدیریت نظرات جوملا است که تاکنون منتشر شده است. ادامه مطلب

  • وضعیت آب و هوا (JM Weather)

    نمایش و پیش بینی وضعیت آب و هوا (JM Weather) برای جوملا فارسی، این افزونه حرفه ای جوملا به شما اجازه می دهد تا بتوانید وضعیت آب و هوای شهر مورد نظر خود، در هر جای دنیا را در سایت خود نمایش دهید.ادامه مطلب

  • آمار بازدید سایت (JM Visitors)

    افزونه رایگان نمایش آمار بازدیدکنندگان (JM Visitors) جوملا، این افزونه قدرتمند امکانات متنوعی برای نمایش آمار بازدید کنندگان سایت و تعداد بازدیدهای سایت جوملا در اختیار شما قرار می دهد.ادامه مطلب

  • کلمات کلیدی (JM Tortags)

    استفاده از این افزونه حرفه ای همه کاره بسیار ساده و راحت بود و افزونه فارسی کلمات کلیدی تورتگ (JM Tortags) کامل ترین افزونه کلمات کلیدی سازگار با جوملا 2.5 و جوملا 3 می باشد.ادامه مطلب

  • Redistribute Live Feed For Sattelite Radio&Tv Channel's

    قدرتمند ترین کامپوننت تولید نقشه سایت، امکان تولید نقشه سایت XML سازگار با گوگل، یاهو و بینگ برای افزایش رتبه سایت شما در موتور های جستجو. امکان تولید بی نهایت نقشه سایت بر اساس ساختار منو.ادامه مطلب

چرا ایران برودکست ؟

ارائه خدمات مدیا و رسانه ای برای برودکسترها و شبکه های رسانه ای دنیا برای رویدادهای زنده خبری و ورزشی

خدمات ایران برودکست ؟

- قرارداد ارائه خدمات مربوط به ارائه اطلاعات مربوط به پخش زنده رویدادها

- پوشش خبری رویدادهای خبری و ورزشی واقتصادی روز دنیا

- تحلیل های کارشناسان مربوط به مسائل اقتصادی و بورس

- مقالات و نقشه های مربوط به مدارات الکترونیک ومخابرات

 

راه های تماس ؟

راه های تماس با من :our team

رایانامه:

info[at]iranbroadcast.ir

Contact[at]ahmadjavid.ir

پیامک:5000237533

بخش تماس با ما در بالای صفحه

انواع رکوردهای منبع در DNS Server

تسلط بر مفاهیم دومین و تنظیمات DNS بخش مهمی از مدیریت سرور یا میزبانی هاستینگ را تشکیل می دهد. همچنین یک کاربر عادی از طریق آشنایی با این مفاهیم می تواند کنترل بیشتری بر عملکرد سایت خود و یا درخواست سرویس های مناسب از سرویس دهنده خود داشته باشد که باعث صرفه جویی در زمان و هزینه خواهد شد. بخش اول این مقاله در رابطه با تعریف رکوردهای DNS می باشد.
یک سرور DNS با یک فایل به نام Zone file برای هر دامنه تنظیم می شود که این فایل حاوی رکوردهای مرجع (resource records) می باشد. چندین نوع رکورد وجود دارند که مهمترین آنها به شرح زیر است

 

: رکورد آدرس (Address record) باعث پیوند یک نام دامنه به یک آدرس IP می شود. به این معنا که اکنون آدرس آی پی و نام دامنه به یک چیز مشترک مثلا سایت شما اشاره دارند. اکنون سایت شما با آدرس آی پی و همچنین با نام دامنه قابل دسترسی است. این رکورد همچنین با عنوان DNS Record شناخته می شود.

 

- PTR : رکورد اشاره گر (Pointer Record) اطلاعات لازم برای Reverse DNS را فراهم می آورد که به منظور واقعه نگاری (Logging) و تطبیق (Verification) نام دامنه بکارگرفته می شود. همچنین با نام Inverse DNS شناخته می شود. PTR یک گزینه اختیاری است.

- CNAME : رکورد معیار نام (Canonucal Name Record) برای ایجاد نام های مستعار (Aliases) که به نام های دیگری اشاره می نماید بکار می رود. این گزینه معمولاً برای مرتبط کردن نامهای زیردامنه از نوع Mail , FTP , WWW به نام دامنه اصلی بکار می رود. مثلاً یک رکود CNAME می تواند articles.hostingterms.com را به نام دامنه اصلی یعنی hostingterms.com مرتبط کند. بنابراین، عمل CNAME مر تبط با Aliasing names می باشد.

- NS : رکورد سرور نام دامنه (Name Server Record) یک DNS اصلی یا اولیه (Primary DNS) را برای یک نام دامنه مشخص می کتد. همچنین یک رکورد NS برای مشخص کردن یک DNS ثانویه یا Secondry DNS لازم است. دی ان اس ثانویه به عنوان سیستم کمکی یا اضافی (Redundancy) بطور دائم یک نسخه پشتیبان و بروز شونده از محتویات سرور دی ان اس اصلی را در خود نگهمیدارد.

- MX : رکورد انتقال یا تبادل نامه (Mail Exchange Record) برای معرفی کردن آدرس سروری بکار می رود که ایمیل ها باید بسوی آن منتقل شوند یا تغییر مسیر(Redirect) داشته باشند. این رکورد همچنین می تواند یک فیلد حق تقدم (Priority Field) داشته باشد بطوری که ایمیل بتواند از روی یک ترتیب تعیین شده به چندین سرور دیگر منتقل یا هدایت شود.

- TXT : رکورد متن یا Text Record می تواند برای اضافه کردن هر نوع توضیح بکار رود. این رکورد همچنین جهت فراهم کردن اطلاعات لازم برای سیستم تصدیق ایمیل SPF بکار رود.

- SOA : اولین رکورد در فایل یا رکورد شروع اعتبار (Start Of Authority) به عنوان اولین رکورد در فایل DNS یا Zone File شناخته می شود که حاوی نام سرور دی ان اس اصلی می باشد.
محتویات این رکورد باید با محتویات یک رکورد NS، آدرس ایمیل مدیر و طول زمانی که رکوردها باید پیش از بازگشت به سرور دی ان اس اصلی ذخیره شوند (Cash) مرتبط باشد. SOA همچنین شامل داده های مربوط به سرور دی ان اس ثانویه مانند تاریخ آخرین بروزرسانی و فاصله های زمانی برای بررسی تغییرات دومین است.

تسلط بر مفاهیم دومین و تنظیمات DNS بخش مهمی از مدیریت سرور یا میزبانی هاستینگ را تشکیل می دهد. همچنین یک کاربر عادی از طریق آشنایی با این مفاهیم می تواند کنترل بیشتری بر عملکرد سایت خود و یا درخواست سرویس های مناسب از سرویس دهنده خود داشته باشد که باعث صرفه جویی در زمان و هزینه خواهد شد. بخش دوم این مقاله راجع به افزودن رکوردهای مرجع به تنظیمات DNS می باشد.

کنترل پنل مدیریتی شما برای هر دومین جدید بطور خودکار یک DNS Zone تشکیل می دهد و نحوه پیکربندی این فایل نیز براساس تنظیمات پیشفرضی است که کاربر سطح بالاتر برای شما تعیین کرده است. نام های دامنه با تنظیمات پیشفرض بخوبی کار می کنند. با اینحال اگر می خواهید تغییراتی در پیکربندی یک نام دامنه بوجود آورید می توانید این کار را از طریق کنترل پنل انجام دهید.

برای دیدن تنظیمات مربوط به DNS یک نام دامنه می توانید ابتدا نام دامنه موردنظر را انتخاب کرده و سپس بر روی گزینه DNS Settings کلیک کنید. پنجره ای که باز می شود حاوی تمام رکوردهای مرجع (Resource Records) آن نام دامنه است.

برای افزودن یک رکورد مرجع به ناحیه DNS یک نام دامنه، در گروه Services بر روی گزینه DNS Settings کلیک کرده، سپس از گروه Tools روی گزینه Add New DNS Record کلیک نمایید. اکنون نوع رکوردی را که می خواهید اضافه کنید با توجه به تعاریف مقاله قبلی انتخاب کرده و اطلاعات لازم را براساس موارد زیر وارد کنید:

برای یک رکورد از نوع A شما باید نام دامنه ای که می خواهید این نوع رکورد را برایش بسازید در کادر مربوطه وارد کنید. اگر فقط یک رکورد ساده A برای نام دامنه می سازید کافی است آدرس آی پی را در کادر مربوطه وارد کرده و کادر domain name را خالی بگذارید. اگر درحال تعریف یک رکورد A برای یک سرور DNS هستید کافی است نام سرور DNS خود را (مثلاً ns1) در کادر نام دامنه وارد کنید و آی پی سرور DNS را در کادر آی پی بنویسید.

برای یک رکورد از نوع NS شما باید نام دامنه ای که می خواهید این نوع رکورد را برایش بسازید در کادر مربوطه وارد کنید. سپس نام کامل سرور DNS (مثلاً ns1.mynameserver.com) را در کادر nameserver وارد نمایید. اگر شما درحال تعریف یک رکورد NS برای دومین اصلی خود هستید باید کادر مربوط به domain name را خالی بگذارید.

برای یک رکورد از نوع MX شما باید نام دامنه ای که می خواهید این نوع رکورد را برایش بسازید در کادر مربوطه وارد کنید. اگر شما درحال تعریف یک رکورد NS برای دومین اصلی خود هستید باید کادر مربوط به mail domain را خالی بگذارید. سپس نام سرور ایمیل خود را در کادر mail exchanger وارد نمایید. اگر شما در حال استفاده از یک سرور ایمیل راه دور (Remote Mail Srever) هستید باید نام آن (مثلا mail.myhostname.com) را در کادر نام سرور وارد کنید. حالا باید اولویت (priority) سرور ایمیل را انتخاب نمایید. از منوی پایین افتادنی مربوطه عدد 0 را برای بالاترین اولویت و عدد 50 را برای پایین ترین اولویت انتخاب نمایید. توجه کنید که درصورت لزوم باید رکوردهایی از نوع A و/ یا از نوع CNAME متناسب با این سرور ایمیل تشکیل دهید.

برای یک رکورد از نوع CNAME شما باید ابتدا نام مستعار دومین موردنظر(Alias) را در کادر domain name وارد کنید. سپس باید نام دامنه ای را که می خواهید این نام مستعار را برایش اختصاص دهید در کادر domain name وارد کنید. هر نام دامنه ای می تواند در این کادر قرار گیرد و نیازی نیست که مربوط به همین دومین باشد.

برای یک رکورد از نوع PTR ابتدا آدرس آی پی و ماسک لازم را در کادر آی پی وارد کنید سپس نام دامنه ای را که این آی پی باید به آن اشاره داشته باشد در کادر نام دامنه وارد نمایید.

برای یک رکورد از نوع TXT می توانید یک توضیح اختیاری در کادر مربوطه وارد کرده و یا یک رکورد از نوع SPF ایجاد نمایید.
برای یک رکورد از نوع SRV شما باید نام سرویس، نام پروتکل، عدد پورت و میزبان هدف را به ترتیب در کادرهای service name ، protocol name ، port number و target host قرار دهید. نام سرویس و نام پروتکل باید با علامت Underline ( _ ) تعریف شوند. همچنین می توانید اولویت یا وزن سرویس را به ترتیب در کادرهای Priority و Weight تعیین نمایید.
برای تایید اطلاعات روی دکمه OK کلیک نمایید.

سلط بر مفاهیم دومین و تنظیمات DNS بخش مهمی از مدیریت سرور یا میزبانی هاستینگ را تشکیل می دهد. همچنین یک کاربر عادی از طریق آشنایی با این مفاهیم می تواند کنترل بیشتری بر عملکرد سایت خود و یا درخواست سرویس های مناسب از سرویس دهنده خود داشته باشد که باعث صرفه جویی در زمان و هزینه خواهد شد. بخش دوم این مقاله راجع به اصلاح رکوردها یا حذف آنها و ویرایش لیست ACL می باشد.

برای ویرایش رکورد مرجع مربوط به یک دامنه کافی است در لیست رکوردهای DNS آن دامنه روی رکورد دلخواه کلیک نموده و پس از ویرایش محتویات رکورد دکمه تایید را کلیک نمایید. برای ویرایش رکوردهای SOA از هر دامنه کافی است در بخش تنظیمات DNS وارد برگه SOA Records شده و تغییرات لازم را مطابق تعاریف زیر انجام دهید.

Refresh Interval : وقفه تازه سازی، مشخص می کند که DNS ثانویۀ یک دومین پس از چه زمانی باید سیستم DNS اولیه یا اصلی را برای بررسی وجود تغییرات در رکوردهای DNS چک کند. مدت زمان پیشفرض سیستم سه ساعت می باشد.

Retry Interval : وقفه برای تلاش مجدد، مشخص می کند که DNS ثانویه درصورت یک تلاش ناموفق برای انتقال ناحیه (Zone Transfer) یا به عبارتی انتقال فایل های DNS، پس از چه زمانی باید دوباره تلاش خود را آغاز کند. این زمان معمولاً کمتر از زمان وقفه تازه سازی است و بطور پیشفرض برابر با یک ساعت می باشد.

Expire Interval : وقفه ابطال پاسخگویی ، مدت زمانی است که پس از یک تلاش ناموفق برای انتقال فایل های ناحیه ، سیستم DNS ثانویه می تواند همچنان به درخواستهای وب برای DNS پاسخ دهد. پس از این مدت زمان هرگاه تلاش برای تازه سازی به نتیجه نرسیده باشد سیستم DNS ثانویه از پاسخ دادن به درخواست های DNS بعدی خودداری خواهد کرد. این مدت زمان بطور پیشفرض یک هفته است.

Minimum TTL : حداقل زمان حضور(Time To Live)، مدت زمانی است که یک DNS ثانویه می تواند درخواست های DNS را در سیستم ذخیره (Cash) خود نگهدارد. هرگاه یک درخواست برای آی پی یا نام دامنه به یک DNS می رسد پس از آنکه پاسخ مناسب بازگشت داده می شود محتوای درخواست یعنی نام دامنه و آی پی مربوطه بطور موقت در سیستم ذخیره DNS قرار می گیرد تا اگر دوباره همان درخواست تکرار شود سیستم DNS به سرعت و بدون نیاز به مراجعه به محتوای رکوردها یا مراجعه به DNS راه دور بتواند پاسخ مناسب را تکرار کند. اما این رکورد ذخیره شده فقط به اندازه زمان TTL می تواند در سیستم cash باقی بماند و بعد از آن زمان و به جهت حفظ بروز بودن پاسخ ها حذف می شود.

مدت زمان کمتر می تواند باعث افزایش ترافیک سرور و مدت زمان بیشتر می تواند مانع حفظ بروز بودن آدرس های آی پی شود. تغییرات این گزینه می تواند باتوجه به کاربرد تعیین شود. مدت زمان پیشفرض سیستم یک روز می باشد.

Default TTL : مدت زمانی است که سایر سرورهای DNS می توانند درخواست های DNS را در سیستم ذخیره خود نگهدارند و پس از آن حذف نمایند. مدت زمان پیشفرض سیستم یک روز می باشد.
پس از پایان تنظیمات می توانید روی دکمه OK کلیک کنید.

ایجاد یا ویرایش لیستهای دسترسی

ACL یا Access Control List مربوط به تعریف لیست آی پی هایی است که انتقال فایل های DNS مابین آنها و DNS شما مجاز است. این آی پی ها می توانند یک کپی از DNS شما را داشته باشند. برای تنظیم ACL مربوط به یک دامنه می توانید پس از ورود به بخش تنظیمات آن دامنه، گزینه Transfer Restrictions یا Zone Transfer انتخاب نمایید.

برای افزودن یک آی پی کافی است عدد آی پی و ماسک مربوطه را در کادر موردنظر نوشته و دکمه Add Network را کلیک کنید. برای حذف هر آی پی از این لیست نیز کافی است مربع کنار هر آی پی را تیک زده و دکمه Remove Selected را کلیک کنید.

بازگشت دادن تغییرات ناحیه

برای بازگشت دادن تنظیمات پیشفرض و اولیه DNS مربوط به هر دامنه می توانید در بخش DNS Settings گزینه Restore Defaults را انتخاب نموده و از منوی IP Address عدد آی پی که می خواهید تنظیمات DNS آن را به حالت اولیه برگردانید انتخاب کنید. سپس دکمه OK را کلیک نمایید. برای بازگشت دادن تنظیمات SOA نیز کافی است در بخش SOA مربوط به هر دامنه، گزینه Restore Defaults را انتخاب کنید.

تکنیک های وب هاستینگ از تنوع زیادی برخوردار هستند. تسلط بر تکنیک های DNS بخش مهمی از این تکنیک ها هستند. در این مقاله به موضوع تنظیمات کنترل پنل برای Domain Forwarding پرداخته شده است. همچنین به تغییر نام دامنه، تعلیق دامنه یا حذف آن پرداخته شده است. این موارد به طور اتوماتیک (غیر مستقیم) با تنظیمات DNS سرورکار دارند.

اگر درنظر دارید تا نامهای دامنه ای به ثبت برسانید که فضاهای میزبانی آنها روی سرور شما قرار ندارند می توانید از تنظیمات کنترل پنل برای فوروارد کردن نام دامنه استفاده کنید. در صفحه مدیریت کنترل پنل بر روی گزینه Add New Domain کلیک کنید. نام دامنه را در کادر مربوطه بنویسید. مربع مربوط به WWW را به حال انتخاب شده باقی بگذارید تا کاربران بتوانند با آدرس های متداول www نیز به سایت خودشان دسترسی داشته باشند. این یک نوع نام مستعار (Alias) برای نام سایت است. اکنون آدرس سایت با یا بدون www به یک سایت اشاره می کند.

گزینه Create domain without template از منوی Select template را به حالت انتخاب شده باقی بگذارید. اگر تعدادی آدرس آی پی آماده در اختیار دارید یکی از آنها را از منوی پایین افتادنی Select an IP address انتخاب کنید.

توجه : سایت های تجاری به یک آدرس آی پی اختصاصی نیاز دارند تا بتوانند پروتکل ارتباط امن (SSL) را پیاده سازی کنند. بنابراین از اختصاص دادن آدرس آی پی اشتراکی در چنین مواردی خودداری کنید.
مطمئن باشید که مربع Proceed to hosting setup به حالت انتخاب شده باشد. سپس دکمه OK را کلیک کنید. اکنون نوع فورواردینگ باید انتخاب شود.
از میان گزینه های Frame forwarding یا Standard forwarding یکی را انتخاب کنید. اگر از گزینه دوم یا استاندارد فورواردینگ استفاده کنید دراینصورت کاربر به سایت خودش هدایت (Redirect) می شود درحالی که متوجه تغییر مسیر آدرس سایت خواهد شد و آدرس واقعی فضای سایت در کادر آدرس مرورگر ظاهر می شود.

ولی اگر از فریم فورواردینگ استفاده شود دراینصورت کاربر به سایت مربوطه هدایت می شود درحالی که متوجه نخواهد شد که سایت موردنظر در فضایی دیگر قرار دارد و آدرس تایپ شده در مرورگر تغییری نخواهد کرد. بنابراین، فریم فورواردینگ ارجحیت دارد. مثلا شما تصمیم دارید برای زیردامنه سایت با آدرس واقعی badehkade.iranbookmaster.com یک آدرس جدید بخرید. شما آدرس جایگزین (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) را از یک هاستینگ دیگر یا همان هاستینگ خریداری می کنید. اگر مدیر هاستینگ از فورواردینگ استاندارد استفاده کرده باشد دراینصورت آدرس زیر دامنه شما یعنی badehkade.iranbookmaster.com لو خواهد رفت و کاربران متوجه تغییر مسیر سایت می شوند.
دکمه OK را کلیک کرده. در مرحله بعد باید آدرس ریدایرکت یا آدرس مقصد را که آدرس واقعی سایت است وارد نمایید. سپس دکمه OK را کلیک نماید. برای افزودن هر تعداد دومین فورواردینگ باید تمام مراحل بالا را تکرار کنید.

تغییر نام دامنه
در منوی مدیریت خود بر روی نام دامنه موردنظر کلیک کرده و گزینه Rename Domain را انتخاب نمایید. نام جدید را در کادر Domain name بنویسید و دکمه OK را کلیک نمایید.
این عمل ممکن است چند دقیقه طول بکش تا تمام سرویس های مربوط به دومین فوق متوقف شوند. از آنجا که تغییر نام دامنه باعث تغییر رکوردهای DNS می شود بنابراین عمل پراکنده شدن (Propagation) نام جدید سایت در فضای اینترنت ممکن است تا 48 ساعت طول بکشد.

تعلیق نام دامنه

برای تعلیق (Suspend) یا از کار انداختن موقتی یک نام دامنه کافی است روی نام آن کلیک کرده و بر روی گزینه Switch Off کلیک نمایید. دراینصورت تمام سرویس های سایت مذکور از جمله وب، اف تی پی، ایمیل یا ورود به کنترل پنل نیز برای کاربران و صاحب آن سایت متوقف خواهد شد. برای فعال کردن مجدد نام دامنه یک سایت کافی است روی گزینه Switch On کلیک نماید.

تکنیک های وب هاستینگ از تنوع زیادی برخوردار هستند. تسلط بر تکنیک های DNS بخش مهمی از این تکنیک ها هستند. در این مقاله به بررسی تعدادی دیگر از رکوردهای DNS که استفاده کمتری در پیکربندی های متداول دارند پرداخته می شود.

AAAA : رکورد مرجع (Resource Record or RR) از نوع A چهارگانه (Quad A) برای اختصاص آدرس آی پی از نوع Ipv6 به کامپیوترهای شبکه، سایت ها و سرورهای میزبان اینترنتی است. رکوردهای نوع A برای نگاشت مستقیم (Forward Mapping) آدرس های اینترنتی بکار می روند. یعنی یک آدرس حروفی را به یک آدرس عددی مرتبط می سازند. از آنجا که محدوده آدرس های 32 بیتی نوع A رو به اتمام هستند نوع دیگری از آدرس های آی پی با محدوده 128 بیت با نام IPv6 درحال شکل گیری و پیاده سازی در اینترنت هستند. AAAA جایگزین رکورد A برای نگاشت مستقیم در آینده ای نزدیک خواهد بود.

A6 : مشابه AAAA برای نگاشت مستقیم آدرس حروفی به عدد آی پی در سیستم Ipv6 است. این رکورد در مرحله آزمایشی قرار دارد و به مرحله تایید از سوی IETF نرسیده است.

DNAME : این رکورد جایگزین رکورد PTR برای نگاشت معکوس (Reverse Mapping) آدرس های آی پی عمدتاً در سیستم Ipv6 به آدرس های حروفی است. این رکورد در مرحله آزمایشی قرار دارد.

AFSDB : نشاندهنده محل سرورهای AFS و برای کاربردهای خاص مورد تاکید است. این رکورد در مرحله آزمایشی قرار دارد.

DNSKEY : این رکورد شامل یک کلید عمومی جهت استفاده در کاربردهای رمزنگاری داده در محدوده عملیات مربوط به DNS (Zone Signing Operations) می باشد. کلید موجود در این رکورد با نام کلید امضا برای ناحیه (Zone Signing Key or ZSK) یا کلید امضا برای کلید (Key Signing Key or KSK) نیز شناخته می شود و توسط ابزار dnssec-keygen تولید می شود. کلیدهای مربوط به سایر امور در رکورد Key تعریف می شوند.

KEY : این رکورد شامل یک کلید عمومی جهت استفاده در کاربردهای رمزنگاری داده برای کارهایی مانند ارتباطات DDNS ایمن به کار می رود. این کلید توسط ابزار dnssec-keygen تولید می شود. عملیات مربوط به DDNSSEC توسط این کلید انجام نمی شود و مربوط به کلید موجود در رکورد DNSKEY می باشد.

DS : مخفف Delegated Signer و جزئی از استاندارد DNSSEC می باشد. این رکورد شامل عبارتی درهم شده (Digest) از کلید موجود در رکورد DNSKEY می باشد که برای اعتبارسنجی ارتباطات موجود در ناحیه DNS مابین ناحیه والد (Parent Zone) و ناحیه فرزند (Child Zone) بکار می رود و به طور اختیاری توسط ابزار dnssec-signzone تولید می شود.

HINFO : مخفف Host Information و یک رکورد متنی اختیاری راجع به نوع سخت افزار و سیستم عامل بکار رفته در یک سرویس میزبانی وب است. به دلایل امنیتی در بیشتر سرورهای عمومی از چنین رکوردی استفاده نمی شود.

ISDN : نشاندهنده آدرس ISDN و جهت کاربردهای خاص تعریف می شود. این رکورد در مرحله آزمایشی قرار دارد.

LOC : برای ذخیره داده های مربوط به GPS بکار می رود. این رکورد در مرحله آزمایشی قرار دارد با این حال بطور گسترده استفاده می شود.

NAPTR : مخفف Naming Authority Pointer شامل یک تعریف کلی از قاعده ای که باید در کاربردهای خاص مانند VoIP بکار رود می باشد.

NSEC : بخشی از استاندارد DNSSEC می باشد که اشاره به نام معتبر بعدی در فایل ناحیه DNS (Zone File) می نماید و جهت تایدد وجود یا عدم وجود نام ها در ناحیه DNS بکار می رود. آخرین رکورد NSEC اشاره به رکورد آغازین فایل ناحیه یا apex می نماید. این رکورد توسط ابزار dnssec-signzone ایجاد می شود.

NXT : اشاره به نوع بعدی رکورد ناحیه مورد استفاده در استاندارد DNSSEC.

RP : اطلاعاتی راجع به شخص مسئول (Responsible Person) مدیریت دامنه. مورد استفاده در کاربردهای خاص. این رکورد در مرحله آزمایشی قرار دارد.

RRSIG : مخفف Signed RRset و بخشی از استاندارد DNSSEC می باشد. هر مجموعه از رکوردها (RRset) در یک ناحیه امضا شده (Signed Zone) دارای یک رکورد RRSIG است. این رکورد دارای یک کد درهم شده از محتوای اطلاعات RRset می باشد. این رکورد توسط ابزار dnssec-signzone ایجاد می شود.

RT : مشتق شده از Through-route binding و جهت استفاده در کاربردهای خاص تعریف می شود. این رکورد در مرحله آزمایشی قرار دارد.

SIG : بخشی از استاندارد DNSSEC می باشد. SIG(0) به عنوان یک رکورد مرجع متا (Meta) در DDNS و انتقال امن در ناحیه DNS می باشد.

SPF : مخفف Sender Policy Framework و جهت تعریف سرورهای ایمیل معتبر مربوط به یک دامنه می باشد. کاربرد اصلی آن در جلوگیری از سرقت هویت از طرف ارسال کنندگان هرزنامه جهت سوء استفاده از سرور ایمیل است.

SRV : تعریف کننده سرویس های موجود در یک ناحیه است. مثلاً مشخص می کند که دومین example.com دارای سرویس های http است که با استفاده از پروتکل tcp روی پورت 80 عمل می کند. به همین ترتیب سایر سرویس ها و سایر مشخصات فنی سرویس ها تشریح می شود. این رکورد بطور گسترده مورد استفاده قرار نمی گیرد. البته توسط سیستم های OpenLDAP و بطور فزاینده ای توسط سیستم های VoIP و در ارتباط با رکورد NAPTR مورد استفاده قرار دارد.
WKS : مخفف Well Known Services و نمایانگر سرویس های معروف موجود در ناحیه که البته با وجود رکوردهای SRV نیازی به تعریف این رکورد نیست.
X25 : نشاندهنده آدرس X25 و جهت کاربردهای خاص تعریف می شود. این رکورد در مرحله آزمایشی قرار دارد.

Print Friendly, PDF & Email

پخش زنده رادیو

پرداخت آنلاین وجه

آگهی بازرگانی